Wealthy Way: รู้หรือไม่?...สิ่งหนึ่งที่นักลงทุนจำเป็นต้องรู้ก่อน “เริ่มต้นลงทุน” คือ “ระดับความเสี่ยงที่ตัวเองยอมรับได้” (Risk Tolerance) เพื่อจะได้เลือกลงทุนได้เหมาะสมกับตัวเอง

          ทุกคนชอบ “ผลตอบแทน”...แต่ไม่มีใครชอบ “ความเสี่ยง” ทั้งที่ 2 เรื่องนี้ เป็นสิ่งที่มาพร้อมๆ กันเสมือนหนึ่งเป็นอีกด้านของเหรียญนั่นเอง

          การเริ่มต้นการลงทุนด้วยเรื่องของ “ความเสี่ยง” อาจเป็นสิ่งที่นักลงทุนส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคย แต่ถือเป็น “จุดเริ่มต้น” ของการลงทุนที่ดีเลยทีเดียว ตรวจดูก่อนว่า ตัวเองสามารถ “รับความเสี่ยง” ที่อาจเกิดขึ้นจากการลงทุนได้มากน้อยเพียงใด

            หาก “รับความเสี่ยงได้น้อย” อาจจะเหมาะกับทางเลือกการลงทุนที่มี “ความเสี่ยงต่ำ” แต่หาก “รับความเสี่ยงได้สูง” ก็สามารถที่จะลงทุนในอะไรก็ได้ตามแต่ที่ตนเองต้องการ

         แล้ว “เสี่ยง” แค่ไหน?...ที่คุณรับได้ !!! วันนี้ ทีมงาน ‘Wealthythai’ มีเรื่องราวที่น่าสนใจมาฝากกัน

ประเมิน “ระดับความเสี่ยง” ที่คุณรับได้ ผ่าน 2 มิติ

         เรื่องของ “ความเสี่ยง” นั้นมีหลากหลายมิติด้วยกัน “ระดับความเสี่ยง” ที่นักลงทุนแต่ละคนรับได้ จะสามารถประเมินได้ผ่าน 2 มิติ ที่สำคัญ ได้แก่

         1) “ความสามารถในการรับความเสี่ยง” (Ability to Take Risk) คือ ความพร้อมที่จะลงทุน และสามารถยอมรับผลลัพธ์ที่เกิดจากการขาดทุนได้มากน้อยแค่ไหน โดยจะพิจารณาจาก “ปัจจัยภายนอก” ที่สำคัญได้แก่

- อายุ: ถ้ามี “อายุน้อย” หากลงทุนผิดพลาดไปก็ยังมีโอกาสแก้ตัวได้ สามรารถจะรับความเสี่ยงได้สูง ในทางตรงข้ามหากมี “อายุมาก” แล้ว โอกาสแก้ตัวก็จะมีน้อย ความสามารถในการรับความเสี่ยงก็จะน้อยลง

       - รายได้เทียบกับค่าใช้จ่ายประจำ: ดู “รายได้สุทธิ” (รายได้-ค่าใช้จ่ายรายเดือน) ถ้ามี “เหลือมาก” ความสามารถในการรับความเสี่ยงก็สูง ในทางตรงข้ามถ้ารายได้สุทธิออกมา “ติดลบ” หรือ “เหลือน้อย” ก็รับความเสี่ยงได้น้อยลงไป

       - ความผันผวนของรายได้: อาชีพแต่ละอาชีพ รูปแบบของรายได้ที่ได้รับมาจะไม่เหมือนกัน ถ้ามีความผันผวนของรายได้น้อยก็สามารถรับความเสี่ยงได้มากกว่าคนที่มีรายได้ผันผวน

       - ระยะเวลาการลงทุน: หากมีระยะ “เวลาลงทุนมาก” หากผิดพลาดไปก็มีเวลาที่จะฟื้นกลับขึ้นมาได้สามารถรับความเสี่ยงได้สูง แต่ถ้า “เวลาลงทุนน้อย” โอกาสแก้ตัวก็จะมีน้อยก็จะรับความเสี่ยงได้น้อยลงหากเกิดความผิดพลาดในการลงทุนขึ้นมา

       - ความต้องการสภาพคล่อง: ถ้าต้องการ “สภาพคล่อง” ในการลงทุน ในระยะเวลาสั้นๆ เงินนั้นก็รับความเสี่ยงได้น้อย แต่ถ้าเป็น “เงินเย็น” สามารถทิ้งไว้ได้นานไม่เดือดร้อนอะไร ก็จะรับความเสี่ยงได้มากกว่า

         2) “ความเต็มใจในการรับความเสี่ยง” (Willingness to Take Risk) คือ พฤติกรรมการลงทุนของนักลงทุนผู้นั้น โดยพิจารณาจากทัศนคติที่มีต่อความเสี่ยง ซึ่งเป็นการพิจารณาจาก “ปัจจัยภายใน” ที่สำคัญ ได้แก่

         - ทัศนต่อความเสี่ยง: หากมองความเสี่ยงเป็นสิ่งที่ท้าทาย ตื่นเต้น เร้าใจ แสดงว่า เต็มใจรับความเสี่ยงได้สูง สามารถลงทุนในอะไรที่มีความไม่แน่นอนได้ ในทางกลับกัน หากมองความเสี่ยงเป็นสิ่งที่น่ากลัว ย่อมเต็มใจรับความเสี่ยงได้ต่ำ ก็จะเลือกลงทุนในอะไรที่ให้ผลลัพธ์ที่แน่นอนแทน

       - ผลตอบแทนที่ต้องการ: ถ้าต้องการ “ผลตอบแทนที่แน่นอน” ก็รับความเสี่ยงได้ต่ำ แต่ถ้าพร้อมรับ “ผลตอบแทนที่ไม่แน่นอน” ก็รับความเสี่ยงได้สูง

       - การยอมรับความผันผวน: ดูว่า ถ้าการลงทุนของคุณราคาตก คุณนอนหลับหรือไม่? หากพอร์ตติดลบเล็กน้อย เช่น -5% หรือ -10% ก็นอนไม่หลับ ก็รับความเสี่ยงได้ต่ำ แต่ถ้าขาดทุนมาก เช่น -20% หรือ -30% แล้วยังเฉยๆ หลับได้ ก็รับความเสี่ยงได้สูง

“นี่เป็นมิติมุมมองต่อความเสี่ยงของผู้ลงทุนเอง ซึ่งไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวและแตกต่างกันไปในแต่ละปัจเจกบุคคลเช่นเดียวกัน ดังนั้น การประเมินความเสี่ยงของผู้ลงทุนเองควรจะดูทั้งมิติจาก ‘ปัจจัยภายนอก’ และ ‘ปัจจัยภายใน’ ที่ตัวเองมีควบคู่กันไปด้วยเช่นกัน”

         สิ่งสำคัญที่สุด คือ การ “รู้จัก” และ “เข้าใจตัวเอง” เพื่อที่คุณจะได้จัดสรรเงินลงทุนได้อย่างเหมาะสมและทำให้เงินลงทุนของคุณทำงานได้เต็มศักยภาพนั่นเอง เพราะคนที่มี “Willingness” ใกล้เคียงกัน แต่มี “Ability” ต่างกัน อาจจะทำให้มี “สัดส่วนการลงทุน” ที่ต่างกันได้เช่นกัน