วิกฤติ COVID-19 ครั้งนี้กระทบไปทั่วโลก ไทยเองแม้จะมีการควบคุมการแพร่ระบาดได้ดีแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับผลกระทบ มากน้อยแตกต่างกันไปตามแต่ละอุตสาหกรรม

ในช่วงที่ผ่านมาจะเห็นมาตรการช่วยเหลือผู้ได้รับผลกระทบในกลุ่มต่างๆ จากภาครัฐออกมาอย่างต่อเนื่อง

“อุตสาหกรรมท่องเที่ยว” เป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง หลายโรงแรม ตลอดจนธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวต้องทยอยปิดตัวลง คนตกงาน ซึ่งหากปล่อยไว้ต่อไปอาจไปต่อไม่ไหว หรือต้องขายต่อเปลี่ยนมือไปสู่ทุนต่างชาติได้ในที่สุด

ทาง “สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย (ThaiBMA)” จึงนำเสนอแนวคิดในการตั้ง “กองทุนค้ำประกันหุ้นกู้” เพื่อช่วยเหลืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยขึ้นมาต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่างๆ

วันนี้ ทีมงาน ‘Wealthythai’ มีเรื่องราวดีๆ ที่น่าสนใจมาฝากกันเช่นเคย

อีกทางเลือกในการช่วยเหลือ “อุตสาหกรรมท่องเที่ยว” ของไทย

“ธาดา พฤฒิธาดา” กรรมการผู้จัดการสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย (ThaiBMA) บอกว่า กองทุนลักษณะนี้ในต่างประเทศก็มีการทำกันมาก่อนหน้าอยู่ เราก็นำเสนอแนวคิดนี้ไปกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่างๆ เพื่อจัดตั้งขึ้นในไทยเพื่อช่วยเหลืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวเพื่อประคองให้ธุรกิจอยู่รอดได้ในช่วงวิกฤติ COVID-19 นี้ โดยอาศัยกลไกการระดมทุนในตลาดทุนจึงทำให้ภาครัฐใช้งบประมาณไม่มาก สามารถจำกัดส่วนชดเชยความเสียหายได้ แต่สามารถครอบคลุมผู้ประกอบการในวงกว้าง ซึ่ง ‘กองทุนค้ำประกันหุ้นกู้ /(สินเชื่อ)” นี้ ควรจะจัดตั้งด้วยหน่วยงานภาครัฐ ตัวกองทุนจะต้องมีการจัดอันดับเครดิตด้วย ซึ่งก็จะมี ‘เครดิตที่ดี (Investment Grade)’ บริหารจัดการและวิเคราะห์การให้ค้ำประกันโดยทีมงานเฉพาะกิจที่มีความเชี่ยวชาญจากภาครัฐ จะค้ำประกันบางส่วน หรือทั้งหมดก็สามารถทำได้ ระยะการค้ำประกันก็อยู่ประมาณ 3 – 4 ปี ซึ่งน่าจะเป็นระยะเวลาที่สถานการณ์ต่างๆ คลี่คลายและธุรกิจสามารถกลับมาสู่ภาวะปกติได้แล้ว

ธาดา พฤฒิธาดา

“อย่างไรก็ตามธุรกิจในภาคท่องเที่ยวบางส่วนก็เป็นธุรกิจขนาดเล็กอาจไม่สามารถที่จะออก ‘หุ้นกู้’ ได้ ตรงนั้นก็สามารถใช้รูปแบบในการค้ำประกันสินเชื่อให้แทน ซึ่งส่วนนี้น่าจะสามารถทำได้เลยไม่ติดอะไร ในส่วนของเงินที่จะนำมาใช้เอามาจากไหน ในพรก.ฟื้นฟูเศรษฐกิจ 4 แสนล้านบาทนั้น เพิ่งใช้ไปแค่ 1 แสนล้านบาทเท่านั้นเอง หลายๆ มาตรการเม็ดเงินที่เตรียมไว้ก็ยังไม่ได้ใช้ ยังมีวงเงินที่สามารถจะนำมาใช้ตรงนี้ได้”

วงเงินเริ่มต้น 5 หมื่นล้านบาท...ครอบคลุมวงเงินค้ำประกันกว่า 1.25 แสนล้านบาท

“อริยา ติรณะประกิจ” รองกรรมการผู้จัดการ สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย (ThaiBMA) อธิบายเพิ่มเติมให้ฟังว่า กองทุนค้ำประกันหุ้นกู้ (สินเชื่อ) นี้ จะใช้วงเงินเริ่มต้นประมาณ 50,000 ล้านบาท ใช้ Leverage ได้ประมาณ 2.5 เท่า จะครอบคลุมวงเงินประมาณ 1.25 แสนล้านบาท โดยจะกำหนดมูลค่าการค้ำประกันสูงสุดแต่ละรายเอาไว้ โดยกองทุนจะเข้าไปค้ำประกันหุ้นกู้ที่ออกโดยบริษัทท่องเที่ยวให้ ‘หุ้นกู้’ นั้นก็จะกลายเป็นหุ้นกู้ที่มีเครดิตดี (Investment Grade) ตามกองทุนที่เข้าไปค้ำประกันนั่นเอง แล้วก็เอาเสนอขายให้กับ ‘กองทุนตราสารหนี้’ หรือ ‘ทรัสต์เพื่อธุรกิจท่องเที่ยว’ หรือ ‘นักลงทุนสถาบัน’ โดยรูปแบบของหุ้นกู้นี้จะเป็น ‘Zero Coupon Bond’ อายุ 3 – 4 ปี

“หรือบริษัทขนาดเล็กที่ออกหุ้นกู้ไม่ได้กองทุนก็จะค้ำประกันสินเชื่อให้ เพื่อให้แบงก์สามารถปล่อยสินเชื่อให้ได้อย่างสบายใจ”

“ข้อดีของการจัดตั้ง ‘กองทุนค้ำประกันหุ้นกู้ (สินเชื่อ)’ คือไม่จำเป็นต้องใช้เงินทันที จะเบิกจ่ายจากกองทุนเฉพาะกรณีผิดนัดชำระหนี้ ซึ่งหากธุรกิจสามารถกลับมาดำเนินกิจการได้ตามกำหนดเวลาก็จะไม่เป็นภาระของภาครัฐแต่ประการใด ที่สำคัญกิจการที่ออกหุ้นกู้ยังคงดำรงสถานะความเป็นเจ้าของโดยไม่ต้องสูญเสียทรัพย์สินที่มีศักยภาพไป เป็นการใช้กลไกตลาดทุนโดยใช้ประโยชน์จากสภาพคล่องในระบบที่ยังมีเพียงพอช่วยธุรกิจ และสามารถบริหารจัดการโดยการกระจายความเสี่ยงในการค้ำประกันได้”

ที่ผ่านมาเราได้เข้าไปเสนอแนวคิดการจัดตั้งกองทุนนี้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแล้วในฐานะทางเลือกหนึ่งในการช่วยเหลือธุรกิจท่องเที่ยวที่ได้รับผลกระทบจาก COVID-19 ในส่วนของปัญหาที่พบในตอนนี้ในเรื่องของการค้ำประกันสินเชื่อสามารถทำได้เลย แต่ก็ติดเรื่องของวงเงินขั้นต่ำในการค้ำของบางหน่วยงานน้อยเกินไป ซึ่งอาจไม่เพียงพอที่จะช่วยบริษัทในภาคท่องเที่ยวได้ ตรงนี้ก็อาจจะต้องแก้ไขในเรื่องวงเงินการค้ำประกันแต่ละรายให้สูงขึ้น หรือบางหน่วยงานกฎหมายไม่ได้เขียนเปิดเอาไว้ให้ค้ำประกันในส่วนของหุ้นกู้เอาไว้ ซึ่งอาจต้องมีการแก้กฎหมาย ถ้ากินระยะเวลานานก็อาจไม่ทันการณ์เช่นกัน เป็นต้น

นี่ถือเป็นความพยายามเล็กๆ ของ “สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย (ThaiBMA)” ในการเสนออีกทางเลือกเพื่อช่วยเหลืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวของไทยให้สามารถจะฟันฝ่าวิกฤติ COVID-19 ในครั้งนี้ไปให้ได้ หากผู้มีอำนาจในภาครัฐเห็นประโยชน์สามารถนำไปพิจารณาเพื่อลดข้อจำกัดต่างๆ ให้การจัดตั้งเกิดขึ้นได้จริงก็น่าจะเป็นอีกทางเลือกที่น่าสนใจเช่นเดียวกัน