หลายๆ คนคงเคยได้ยินมาว่า มีผู้ประกอบการจำนวนมากที่มีความประสงค์ต้องการขอใช้บริการสินเชื่อ หรือกู้ยืมเงินจากทางสถาบันการเงิน ไม่ว่าจะเป็นจากธนาคารพาณิชย์ แม้แต่จากธนาคารภาครัฐ เช่น ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อมแห่งประเทศไทย (SME Development Bank) แต่เมื่อได้ลงมือยื่นขออนุมัติสินเชื่อแล้ว กลับถูก “ปฏิเสธ” หรือ “ไม่ได้รับการอนุมัติ” การกู้ยืมแต่อย่างใด ทั้งที่ให้ข้อมูลถูกต้องครบถ้วน และอาจไม่เคยมีประวัติหนี้เสียอีกด้วย ซึ่งสาเหตุหลักที่เป็นเช่นนั้นก็เนื่องมาจาก

• นโยบายการปล่อยสินเชื่อของแต่ละสถาบันการเงินที่แตกต่างกันออกไป

• การที่ผู้ประกอบการอาจมีคุณสมบัติไม่ผ่านเกณฑ์การพิจารณาสินเชื่อที่แต่ละสถาบันการเงินได้กำหนดขึ้น เช่น ฐานะทางการเงินอ่อนแอ ภาระหนี้สินที่มีอยู่ในขณะนั้นสูง หรือมีหลักประกันที่ไม่เพียงพอ เป็นต้น

• สถานการณ์แวดล้อมภายนอกที่มีผลต่อตัวผู้ประกอบการที่ขอสินเชื่อเช่น สภาวะเศรษฐกิจในขณะนั้น สภาวะเงินเฟ้อ หรือสภาวะโรคระบาด เป็นต้น ซึ่งล้วนมีผลกระทบต่อความมั่นคงของรายได้ และความสามารถในการชำระหนี้ของผู้ประกอบการทั้งสิ้น

“จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้ประกอบการต้องรู้จักเตรียมความพร้อมของตนให้ดีเสียก่อนที่จะไปยื่นขอใช้บริการสินเชื่อกับทางสถาบันการเงินต่างๆ โดยเริ่มต้นจาก”

• ต้องสะสม และมีประสบการณ์ ความชำนาญ ตลอดจนความรู้ความเข้าใจในการประกอบธุรกิจที่ตนได้ลงทุนทำนั้นอย่างลึกซึ้งและเป็นอย่างดี สามารถบริหารงานให้อยู่รอดตลอดรอดฝั่งได้ นอกจากนี้ หากมีหุ้นส่วน หรือผู้ร่วมงานที่มีชื่อเสียง และความสามารถเข้ามาช่วยในการดำเนินธุรกิจ ก็จะยิ่งทำให้โอกาสในการได้รับอนุมัติสินเชื่อเพิ่มสูงขึ้น

• ต้องมี “แผนธุรกิจ (Business Plan)” ซึ่งเปรียบเสมือนกับพิมพ์เขียวที่บอกให้สถาบันการเงินทราบว่า กิจการประกอบธุรกิจประเภทใด มีแนวทางการดำเนินงานเป็นอย่างไร ทั้งในด้านการผลิต การจัดการ การบริหารทรัพยากรมนุษย์ การตลาด และการเงิน นอกจากนี้ ยังชี้ให้เห็นถึงความสามารถในการแข่งขัน ผลตอบแทน และความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น ตลอดจนแนวโน้มของการดำเนินธุรกิจในอนาคตว่าจะเป็นเช่นไร
  
  

• ต้องมีระบบบัญชี ระบบการเงิน และระบบการจัดเก็บข้อมูลทางธุรกิจที่ดี สามารถตรวจสอบได้ง่าย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรายรับ รายจ่าย ปริมาณของลูกหนี้การค้า และสินค้าที่จัดเก็บอยู่ในคลังสินค้า ภาระหนี้สินเดิมที่มีอยู่ ตลอดจนยอดขาย ต้นทุน และค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่เกิดขึ้นอันเนื่องมาจากการดำเนินธุรกิจ ซึ่งตรงนี้จะเป็นสิ่งที่ช่วยให้สถาบันการเงินเห็นถึงความสามารถในการชำระหนี้ของผู้ประกอบการได้นั่นเองครับ

• ต้องมีวัตถุประสงค์ในการกู้ยืมที่เหมาะสม และสอดคล้องกับความต้องการในการใช้เงินทุน โดยรู้ว่าจะเอาเงินไปลงทุนทำอะไร ในสัดส่วนเท่าใด นอกจากนี้ ต้องไม่กู้ยืมจนเกินความจำเป็นอันจะทำให้กิจการขาดความสมดุล และอาจส่งผลให้มีภาระหนี้สินที่มากจนเกินพอดี และสิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ต้องไม่เคยมีประวัติการกู้ยืมเงินแล้วนำไปใช้จ่ายอย่างผิดวัตถุประสงค์มาก่อน

• ต้องมีความพร้อมที่จะรับมือกับความเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคต โดยสามารถปรับปรุงการดำเนินงานให้สอดคล้อง และเหมาะสมกับสถานการณ์แวดล้อมต่างๆ ที่เปลี่ยนแปลงไปได้อย่างเหมาะสม

• กรณีที่เป็นสินเชื่อประเภทที่ไม่ต้องใช้สินทรัพย์ค้ำประกัน ก็ต้องมีบุคคลที่น่าเชื่อถือ หรือนิติบุคคลมาเป็นผู้ค้ำประกันการกู้ยืมให้ อย่างไรก็ตาม สินเชื่อส่วนใหญ่ที่ถูกนำมาใช้ในการดำเนินธุรกิจมักเป็นสินเชื่อประเภทที่ต้องมีสินทรัพย์ค้ำประกันเกือบทั้งสิ้น ดังนั้น จึงจำเป็นที่ผู้ประกอบการต้องพยายามหาหลักประกันรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งที่สถาบันการเงินยอมรับมาใช้สำหรับค้ำประกันการกู้ยืม เพราะไม่เช่นนั้นโอกาสในการได้รับอนุมัติสินเชื่อก็ย่อมที่จะลดลง

• กรณีที่มีภาระหนี้สินอยู่แล้ว ก็ต้องพยายามรักษาสถานะการชำระหนี้ให้ตรงตามเวลา เต็มตามจำนวน และปฏิบัติตามเงื่อนไขต่างๆ ที่ได้ทำสัญญาไว้อย่างถูกต้อง และครบถ้วน ซึ่งหากทำได้เช่นนี้ ก็ย่อมที่จะทำให้เกิดแต้มต่อในการได้รับอนุมัติสินเชื่อง่ายยิ่งขึ้น

ทั้งนี้ หากผู้ประกอบการสามารถ “เตรียมความพร้อม” ได้ดังที่กล่าวถึงข้างต้น ก็ย่อมที่จะมีโอกาสในการได้รับ “อนุมัติสินเชื่อ” มากกว่าที่จะถูกปฎิเสธเป็นแน่แท้ครับ